anjasicking.nl

Essay over schrijven en robots in Tirade

16-10-2017 10:21

Fragment uit het essay Cijfers en letters, in het sciencefictionnummer van Tirade:

 

 

In Japan is een grotendeels door artificiële intelligentie geschreven verhaal al door de eerste ronde van de verhalenwedstrijd van de Nikkei Shinichi Hoshi Literary Award gekomen, hierbij wel een handje geholpen door een ‘team mensen’. Er waren maar liefst meer dan 1400 inzendingen. De titel van het verhaal is The Day a Computer Writes a Novel.

Deze voor de hand liggende titel maakte me niet direct nieuwsgierig naar de inzendingen die de eerste ronde niet hebben gehaald. De titel stelde me zelfs gerust. Voorlopig heb ik nog weinig te vrezen van mijn digitale collega’s. Wie weet kan ook ik tot mijn zeventigste doorschrijven en hoef ik nog niet te denken aan een omscholingstraject tot dronepiloot of 3D-printerreparateur.

 

Mijn indruk dat het wel meevalt met de te verwachten concurrentie uit deze hoek komt overeen met de meest recente onderzoeken naar de door de robots bedreigde beroepen. Daaruit blijkt dat mensen die in de creatieve sector werken weinig te vrezen hebben van de uit bits en bites bestaande werknemers. De belastingadviseur, de telemarketeer en de brugwachter zullen misschien al over tien jaar hun baan verliezen; de soldaat, de boer en de magazijnmedewerker volgen, waarna ook de slager en de internist deels door elektronica vervangen zullen worden. Of de brandweerman, de acteur en de schrijver ooit voor een robot plaats moeten maken, is onzeker. Zij staan samen op nummer negen van de lijst met de tien minst bedreigde beroepen, alleen de president van Amerika blijft langer standhouden.

 

Of is dit een verkeerde inschatting en kan een schrijfwedstrijd in de toekomst wel door een computer worden gewonnen, net zoals de supercomputer Watson de quiz Jeopardy! in 2007 nog niet won maar in 2011 wel?

De aanloop

15-10-2017 09:40

Rustig schrijven in een buitenhuis, dat is het plan. Een paar dagen weg van alles. Kinderen, geliefde, studenten.

Al tijdens het douchen klinkt in mijn hoofd weer die uitspraak.

 

Lees verder op het blog van Buitenkunst